نشست علمی راهکارهای وحدت امت اسلامی در سیره پیامبر گرامی اسلام(ص) در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان

✳️برگزاری نشست علمی راهکارهای وحدت امت اسلامی در سیره پیامبر گرامی اسلام(ص) در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان
📚نشست علمی تحت عنوان «راهکارهای وحدت امت اسلامی در سیره پیامبر اسلام(ص)» روز شنبه تاریخ 1405/6/7 در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان با حضور اساتید و کارمندان نمایندگی برگزار گردید.
در این نشست علمی آقایان محمدعارف صداقت و محمدعارف رضایی کارشناسان و آقای دورانعلی محسنی دبیرعلمی بودند.
نشست با تلاوت آیاتی چند از کلام‌الله مجید توسط قاری محترم آغاز گردید و پس از آن، کارشناسان محترم به ارائه دیدگاه‌ها و مطالب علمی خویش پیرامون موضوع نشست پرداختند.
در نخست، آقای صداقت در مورد مفهوم و چیستی «سیره» و جایگاه آن در منابع اسلامی مطالبی را بیان نمود. وی گفت: «سیره» بر وزن «فِعله» و از ریشه «س. ی. ر.» گرفته شده و در لغت به معنای روش، حالت و هیئت است و همچنین بر رفتن، سیر کردن، گذشتن، روان شدن و حرکت کردن دلالت دارد. وی در ادامه، مفهوم سیره در اصطلاح اصولیان را مورد بررسی قرار داده، افزود که یکی از معانی سیره، «سنت» است که مجموعه رفتارها و گفتارهای پیامبر اکرم(ص) و اهل‌بیت(ع) را دربر می‌گیرد. گاهی افزون بر رفتار و گفتار، تقریر پیامبر(ص) و اهل‌بیت(ع) نیز شامل آن می‌شود که در این صورت، سیره عبارت از رفتار، گفتار و تقریر (امضای) معصوم است. وی توضیح داد که اگر معصومی در برابر انجام عملی قرار گیرد و مانعی برای راهنمایی و تذکر وجود نداشته باشد، اما در برابر آن سکوت نماید، این سکوت می‌تواند بیانگر تأیید یا دست‌کم عدم مخالفت وی با آن عمل باشد؛ زیرا در صورت نادرست بودن عمل، انتظار می‌رود معصوم نسبت به آن تذکر دهد. وی خاطرنشان ساخت که این اصطلاح بیشتر در علم اصول مورد استفاده قرار می‌گیرد.
آقای صداقت در ادامه، به مفهوم سیره از دیدگاه تاریخ‌نویسان نیز اشاره نموده، گفت: سیره در اصل به معنای مطلق راه و رسم بوده و سپس در اصطلاح سیره‌نویسان، به اطلاعات و اخبار مربوط به زندگی افراد، به‌ویژه روش‌ها، رفتارها و کردارهای پیامبر اکرم(ص)، اطلاق گردیده است. وی در بخش دیگری از سخنان خود، بر سیره گفتاری پیامبر اسلام(ص) در زمینه حفظ وحدت و پرهیز از تفرقه تأکید کرد و با استناد به روایتی، مسلمانان را به همراهی با جماعت و دوری از اختلاف فراخواند. وی به این روایت اشاره نمود: «وَ الْزَمُوا السَّوَادَ الْأَعْظَمَ فَإِنَّ یدَ اللَّهِ عَلَی الْجَمَاعَةِ وَ إِیَّاکُمْ وَ الْفُرْقَةَ...» و در ادامه، مفهوم آن را چنین بیان کرد که مسلمانان باید از تفرقه و پراکندگی دوری نموده و در مسیر وحدت و همبستگی حرکت کنند. وی تأکید نمود که توجه به سیره گفتاری و عملی پیامبر اکرم(ص) می‌تواند نقش مهمی در کاهش اختلافات و تقویت روحیه همدلی و برادری در میان امت اسلامی داشته باشد.
سپس آقای رضایی به ارائه مطالب خویش پیرامون «راهکارهای وحدت امت اسلامی» پرداخت و بر ضرورت توجه به اصول اساسی و مشترکات دینی میان مسلمانان تأکید نمود. وی گفت: یکی از مهم‌ترین راهکارهای تحقق وحدت امت اسلامی، تأکید بر اصول اولیه و مشترکات اسلام است؛ زیرا مسلمانان با وجود تفاوت‌های مذهبی، قومی، زبانی و فرهنگی، در اصول بنیادین دین اسلام اشتراکات گسترده‌ای دارند. وی همچنین بر تقویت و تحکیم روحیه اخوت و برادری اسلامی میان مسلمانان تأکید کرده، آن را از عوامل اساسی ایجاد همدلی، همکاری و انسجام در جوامع اسلامی دانست. به باور وی، هرگاه مسلمانان بر مشترکات دینی و ارزش‌های مشترک خود تمرکز نمایند، زمینه برای کاهش اختلافات و تقویت وحدت اسلامی بیشتر فراهم خواهد شد.
آقای رضایی در ادامه سخنان خود، «دشمن‌شناسی» را از دیگر عوامل مؤثر در تقویت وحدت امت اسلامی عنوان کرد و گفت که مسلمانان باید نسبت به عوامل و جریان‌هایی که از اختلاف و تفرقه میان آنان بهره‌برداری می‌کنند، آگاهی و شناخت لازم داشته باشند. وی همچنین بر پرهیز از عوامل تفرقه‌زا، از جمله تعصبات قومی، نژادی، زبانی و سایر اختلافات اجتماعی تأکید نمود. وی افزود که توهین و اهانت به بزرگان و شخصیت‌های مورد احترام مذاهب اسلامی باید کنار گذاشته شده و احترام متقابل میان پیروان مذاهب حفظ گردد. همچنین، اختلافات موجود در میان امت اسلامی باید از طریق گفت‌وگوی سازنده، تحمل و مدارا و با بهره‌گیری از شیوه‌های مسالمت‌آمیز حل‌وفصل شود، نه از طریق نزاع و درگیری. وی در پایان تأکید کرد که توجه به منافع مشترک اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی می‌تواند زمینه همکاری بیشتر میان جوامع اسلامی را فراهم ساخته و به ایجاد وحدت و همدلی میان مسلمانان کمک نماید.