نشست فرهنگی «آفت خودپسندی در مسیر بندگی» در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان

🔰برگزاری نشست فرهنگی «آفت خودپسندی در مسیر بندگی» در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان
🟩نشست فرهنگی با موضوع «آفت خودپسندی در مسیر بندگی» روز شنبه تاریخ 1405/3/23 در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان با حضور استاتید و کارمندان نمایندگی و ارائه آقای زکریا فصیحی برگزار گردید.
ایشان سخنان خود را با قرائت حکمت ۴۶ نهج‌البلاغه آغاز کرد و گفت: حضرت علی (ع) در این حکمت می فرماید: «سَيِّئَةٌ تَسُوءُكَ، خَيْرٌ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ حَسَنَةٍ تُعْجِبُكَ؛ گناهى كه تو را پشيمان كند، بهتر نزد خداوند از كار نيكى است كه تو را به خودپسندى وادارد». سپس بر اهمیت این حکمت در تربیت اخلاقی و سیر معنوی انسان تأکید کردند.
آقای فصیحی در ادامه بیان داشتند که یکی از بزرگ‌ترین خطرهایی که اعمال نیک انسان را تهدید می‌کند، عُجب و خودپسندی است. چه بسا انسان کار خیری انجام دهد، اما به سبب غرور و احساس برتری نسبت به دیگران، ارزش معنوی آن عمل را از بین ببرد. در مقابل، گاهی لغزشی از انسان سر می‌زند که موجب بیداری وجدان، توبه و بازگشت صادقانه به سوی خداوند می‌شود و همین حالت پشیمانی زمینه رشد و تعالی معنوی او را فراهم می‌سازد.
ایشان افزودند که خودپسندی سبب می‌شود انسان از دیدن عیب‌ها و کاستی‌های خود غافل گردد و تصور کند که به کمال رسیده است. چنین فردی کمتر به اصلاح نفس و جبران نواقص خود می‌پردازد، در حالی که بندگی حقیقی بر پایه تواضع، فروتنی و احساس نیاز دائمی به رحمت الهی استوار است. از این رو، مؤمن باید همواره اعمال نیک خود را ناچیز شمرده و موفقیت در انجام آنها را لطف و عنایت خداوند بداند.
در پایان، آقای فصیحی تأکید کرد که راه مقابله با آفت خودپسندی، محاسبه نفس، یادآوری نعمت‌های الهی، توجه به کوتاهی‌های خویش و حفظ روحیه تواضع است. ایشان خاطرنشان ساختند که انسان هرچه در مسیر بندگی پیشرفت می‌کند، باید بیشتر مراقب باشد تا گرفتار غرور معنوی نشود؛ زیرا ارزش واقعی اعمال، در اخلاص و فروتنی در برابر پروردگار نهفته است و خداوند بندگان متواضع و توبه‌کار را بیش از افراد خودپسند و مغرور دوست می‌دارد.