منتشر شده در : 1405/02/20
باز دید ها:4
نشست علمی «اثر شاخص توسعه انسانی و سرمایه گذاری مستقیم خارجی بر رشد اقتصادی افغانستان طی دوره زمانی ۲۰۰۲ الی ۲۰۲۴» در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان
❇️برگزاری نشست علمی «اثر شاخص توسعه انسانی و سرمایه گذاری مستقیم خارجی بر رشد اقتصادی افغانستان طی دوره زمانی ۲۰۰۲ الی ۲۰۲۴» در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان
📖نشست علمی برای بررسی و نقد یکی از پایاننامههای ماستری انجام شده در پوهنتون المصطفی افغانستان، با عنوان «اثر شاخص توسعه انسانی و سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر رشد اقتصادی افغانستان طی دوره زمانی ۲۰۰۲ تا ۲۰۲۴» روز شنبه تاریخ 1405/2/19 در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان با حضور اساتید و محصلان برگزار گردید. در این نشست علمی آقایان سید هادی عالمی، مرتضی صفدری، عبدالمصور هاشمی و نورالحق امینی کارشناسان و آقای سیدهادی موسوی دبیر علمی بودند. این برنامه با تلاوت آیاتی چند از قرآن کریم توسط آقای عبدالرحمن حسینخیل آغاز گردید و سپس دبیر علمی نشست، ضمن خوشآمدگویی به حاضران، اهمیت موضوع سمینار را تبیین کرده و از کارشناسان برای ارائه دیدگاههای علمی خود دعوت نمود. در آغاز، آقای نورالحق امینی به بیان مفاهیم و کلیات تحقیق پرداختند و مؤلفههایی مانند بیان مسئله، اهمیت و ضرورت تحقیق، سؤالات و فرضیههای پژوهش را از عناصر اساسی یک تحقیق علمی دانستند. ایشان تأکید کردند که بررسی رابطه میان شاخص توسعه انسانی، سرمایهگذاری مستقیم خارجی و رشد اقتصادی افغانستان، از موضوعات مهم و کاربردی در حوزه اقتصاد توسعه به شمار میرود. آقای امینی همچنین خاطرنشان ساختند که توجه به توسعه انسانی در کنار سرمایهگذاری خارجی میتواند زمینهساز رشد پایدار اقتصادی باشد و سیاستگذاران باید این دو عامل را بهصورت همزمان مورد توجه قرار دهند. به باور ایشان، تحلیل دقیق این متغیرها میتواند راهکارهای مؤثری برای بهبود وضعیت اقتصادی افغانستان ارائه نماید. در ادامه، آقای عبدالمصور هاشمی پیرامون روششناسی تحقیق توضیحاتی ارائه کردند و بیان داشتند که این پژوهش بهصورت کمی و مبتنی بر دادههای سری زمانی انجام شده است. ایشان افزودند که مدل تحقیق با استفاده از اطلاعات سالانه دوره زمانی ۲۰۰۲ تا ۲۰۲۴ برآورد شده و برای تحلیل دادهها از روشهای آماری و اقتصادسنجی، بهویژه تخمین مدل رگرسیونی، استفاده شده است. آقای هاشمی در بخش دیگری از سخنان خود تصریح کردند که در این پژوهش آزمونهای مختلفی از جمله آزمون مانایی متغیرها، همانباشتگی، ناهمسانی واریانس و خودهمبستگی انجام شده است تا اعتبار علمی مدل تضمین شود. ایشان این رویکرد را زمینهساز دستیابی به نتایج دقیقتر و قابل اعتمادتر در تحلیل رشد اقتصادی افغانستان دانستند. سپس آقای سیدهادی عالمی و آقای مرتضی صفدری به تبیین یافتهها و نتایج تحقیق پرداختند. آقای عالمی با اشاره به نظریههای رشد اقتصادی از جمله مدل کلاسیک، هارود-دومار، سولو و نظریه رشد درونزای لوکاس، بیان کردند که عامل رشد درونزا از مهمترین مؤلفههای دستیابی به رشد اقتصادی است. همچنین نتایج مدل ARDL نشان داد که در کوتاهمدت، شاخص توسعه انسانی و نیروی کار اثر مثبت و معناداری بر تولید دارند، در حالی که سرمایهگذاری مستقیم خارجی و سرمایهگذاری داخلی اثر فوری قابل توجهی ندارند. آقای صفدری نیز با جمعبندی نتایج اظهار داشتند که در بلندمدت، اثر توسعه انسانی و نیروی کار نیازمند بهرهوری بیشتر و سیاستگذاری اقتصادی دقیقتر است و توجه به کیفیت مدیریت اقتصادی، شرط اساسی رشد پایدار در افغانستان خواهد بود.