برگزاری نشست علمی «راهکارهای گسترش و نهادینه‌سازی آموزش‌های پژوهش‌محور در مراکز علمی» در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان

🔹برگزاری نشست علمی «راهکارهای گسترش و نهادینه‌سازی آموزش‌های پژوهش‌محور در مراکز علمی» در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان
📑نشست علمی با عنوان «راهکارهای گسترش و نهادینه‌سازی آموزش‌های پژوهش‌محور در مراکز علمی» روز شنبه تاریخ 1405/2/12 در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان با حضور اساتید و کارمندان نمایندگی برگزار گردید.
 در این نشست علمی آقایان محمد آصف حکمت و سیدآقاحسن حسینی کارشناسان و آقای عبدالعلی حسنی دبیرعلمی بودند. 
در ابتدا آقای محمد آصف حکمت صحبت نمودند، ایشان آموزش پژوهش‌محور را یکی از ضرورت‌های اساسی نظام آموزشی معاصر دانست و تأکید کرد که باید آموزش موضوع‌محور به آموزش مسئله‌محور تبدیل شود. آقای حکمت بیان داشتند که در نظام آموزشی سنتی، بیشتر بر حفظ متون و انتقال محفوظات تکیه می‌شد، در حالی‌که در آموزش جدید، محور اصلی متعلم است و معلم نقش هدایت، مدیریت و راهنمایی را بر عهده دارد. ایشان افزود که در آموزش پژوهش‌محور، ذهن متعلم باید جوشان و خلاق تربیت شود تا زمینه خودشكوفایی علمی و فکری فراهم گردد.
آقای حکمت همچنین به مهم‌ترین راهکارهای تحقق آموزش پژوهش‌محور اشاره کردند و گفتند که اصل قرار دادن پژوهش در نهادهای علمی، نقش راهنمایی استاد، معرفی منابع معتبر، ترویج روش‌های نوین تحقیق و دادن نقش محوری به متعلمان از جمله این راهکارها است. به باور ایشان، در این روش، دانشجو خود به دنبال منابع علمی می‌رود، با نظریه‌های جدید آشنا می‌شود و قدرت تحلیل و استدلال او افزایش می‌یابد؛ همچنین استاد نیز ناگزیر می‌شود با دانش روز و اطلاعات به‌روز وارد کلاس شود.
 آقای سیدآقاحسن حسینی در ادامه، موانع آموزش پژوهش‌محور را مورد بررسی قرار دادند و نظام آموزشی سنتی و حافظه‌محور، کمبود مهارت‌های پژوهشی در اساتید و دانشجویان، فقدان زیرساخت‌های پژوهشی مانند کتابخانه‌های علمی، پایگاه‌های اطلاعاتی و لابراتوارها، ارزیابی نمره‌محور به جای مهارت‌محور و نیز نبود پیوند میان مراکز علمی و نیازهای جامعه را از مهم‌ترین موانع دانستند. ایشان همچنین فرهنگ مدرک‌گرایی، حافظه‌محوری و سرکوب روحیه پرسشگری را از موانع فرهنگی مهم در این مسیر معرفی کردند.
ایشان در بخش دیگری از سخنان خود، نبود سیاست‌های روشن برای توسعه آموزش پژوهش‌محور، تخصیص ناکافی بودجه به پژوهش و ضعف ارتباط میان دانشگاه و نیازهای واقعی جامعه را از موانع مدیریتی دانستند. ایشان تأکید کردند که باید سیاست‌های ملی در حوزه پژوهش تدوین شود، بودجه هدفمند برای پروژه‌های تحقیقاتی اختصاص یابد و نظام ارزشیابی آموزشی نیز از حالت صرفاً امتحان‌محور خارج شده و به سمت ارزیابی ترکیبی شامل پروژه، مقاله، ارائه علمی و فعالیت‌های گروهی سوق داده شود.
در اخیر نشست، آقای حکمت با تأکید بر اینکه پژوهش یک وظیفه دینی و ملی است، ترویج تحقیق را از منظر نیاز جامعه نوعی واجب کفایی دانستند. ایشان نقش تحقیق را در رشد علم، تولید نظریه، کارآفرینی و اشتغال‌زایی بسیار مهم ارزیابی کردند و افزودند که فراهم‌سازی زیرساخت‌ها، برگزاری کارگاه‌های علمی، انتشار نتایج تحقیقات محصلان و پژوهشگران در مجلات، همایش‌ها و جشنواره‌های علمی می‌تواند انگیزه تحقیق را در جامعه علمی افزایش دهد و زمینه توسعه علمی و اقتصادی کشور را فراهم سازد.