برگزاری نشست علمی «روش‌های نوین تدریس در آموزش عالی» در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان

🔰برگزاری نشست علمی «روش‌های نوین تدریس در آموزش عالی» در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان
📚نشست علمی با عنوان «روش‌های نوین تدریس در آموزش عالی» روز پنجشنبه تاریخ 1405/2/10 در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان با حضور اساتید و کارمندان نمایندگی برگزار گردید.در این نشست علمی آقایان علی‌شاه فایق و محمدعالم احمدزاده کارشناسان و آقای سید هادی صادقی‌نژاد دبیر علمی بودند.
نشست با تلاوت قرآن کریم آغاز شد و در ادامه، سیدهادی صادقی‌نژاد، دبیر نشست، ضمن عرض خیرمقدم به کارشناسان و حاضران، موضوع اصلی جلسه را مطرح کردند و این پرسش را پیش روی شرکت‌کنندگان قرار دادند که: «برای رسیدن به روش‌های نوین تدریس در آموزش عالی، چه روش‌ها و پیش‌فرض‌هایی باید مورد توجه قرار گیرد؟» ایشان در مقدمه سخنان خود بیان داشتند که مسئله روش در نظام‌های آموزشی یک امر بنیادی و بسیار مهم تلقی می‌شود و می‌توان گفت اکثر کشورهای پیشرفته بیش از آنکه به محتوا شناخته شود، به روش‌های علمی و آموزشی خود شهرت یافته است. به همین دلیل، فلاسفه و اندیشمندان توجه ویژه‌ای به مسئله روش در آموزش دارند.
سپس آقای علی‌شاه فایق در پاسخ به این پرسش اظهار داشتند که روش تدریس، امری مستقل و بدون زمینه نیست، بلکه تحقق هر روش آموزشی نیازمند فراهم شدن بستر مناسب آن است. به باور ایشان، نمی‌توان بدون در نظر گرفتن شرایط محیطی، فرهنگی و ساختاری، صرفاً از روش‌های جدید سخن گفت. هر روش آموزشی زمانی موفق خواهد بود که زیرساخت‌های لازم برای اجرای آن فراهم باشد و استاد و دانشجو هر دو آمادگی پذیرش آن را داشته باشند.
ایشان همچنین افزودند که یکی از مهم‌ترین پیش‌فرض‌های رسیدن به روش‌های نوین تدریس، تغییر نگرش نسبت به فرآیند آموزش است. اگر آموزش صرفاً به انتقال محفوظات محدود شود، نوآوری در تدریس بی‌معنا خواهد بود. اما اگر هدف، پرورش تفکر، خلاقیت، تحلیل و مهارت‌آموزی باشد، آنگاه ضرورت استفاده از روش‌های نوین مانند آموزش تعاملی، پژوهش‌محور و مسئله‌محور به خوبی احساس خواهد شد. از این‌رو، اصلاح نگرش آموزشی، مقدمه‌ای اساسی برای تحول در روش تدریس است.
در ادامه، آقای محمدعالم احمدزاده در پاسخ به این سؤال که معیار تشخیص روش مناسب تدریس چیست، بیان داشتند که انتخاب روش صحیح آموزشی نیازمند توجه به چندین عامل اساسی است. نخستین عامل، مشخص بودن هدف درس است؛ زیرا بدون تعیین هدف روشن، انتخاب روش مناسب امکان‌پذیر نخواهد بود. همچنین موضوع و ماهیت درس نیز نقش تعیین‌کننده‌ای دارد؛ چراکه روش تدریس دروس نظری با دروس مهارتی و عملی متفاوت است و هرکدام شیوه خاص خود را می‌طلبد.
ایشان در ادامه افزودند که تعداد فراگیران، ویژگی‌های گروه سنی، علاقه و تسلط مدرس بر فنون تدریس، منابع و امکانات در دسترس مخاطبان، و نیز شرایط محیطی طبیعی و اجتماعی از دیگر عوامل مهم در انتخاب روش مناسب تدریس به شمار می‌روند. به گفته ایشان، یک استاد موفق کسی است که بتواند با شناخت دقیق این عوامل، بهترین شیوه آموزشی را انتخاب کند و فرآیند یادگیری را برای دانشجویان اثربخش‌تر سازد.