✅برگزاری نشست علمی «سلامت روان؛ زیربنای زندگی سالم و جامعه تاب‌آور» در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان
📃نشست علمی با عنوان «سلامت روان؛ زیربنای زندگی سالم و جامعه تاب‌آور» روز یکشنبه تاریخ 1405/7/19 در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان با حضور اساتید و کارمندان نمایندگی برگزار گردید.
در این نشست علمی کارشناسان، آقای صداقت و آقای شریفی و آقای دوران‌علی محسنی دبیر علمی بودند.
نشست با تلاوت آیاتی چند از قرآن کریم آغاز شد و سپس آقای صداقت در پاسخ به پرسشی درباره تعریف سلامت روان و جامعه تاب‌آور، به تعریف سازمان جهانی بهداشت از سلامت روان اشاره کرد و گفت: سلامت روان به وضعیتی مطلوب از نظر جسمی، روانی و اجتماعی اطلاق می‌شود که فرد در آن از توانایی برقراری ارتباطی متعادل و هماهنگ با دیگران برخوردار است و می‌تواند زندگی خود را با آرامش و بدون اضطراب‌های ناتوان‌کننده مدیریت کند. وی همچنین با اشاره به دیدگاه انجمن بهداشت روانی کانادا، سلامت روان را از سه بُعد نگرش فرد نسبت به خود، نگرش و تعامل او با دیگران و نگرش وی نسبت به زندگی و توانایی مواجهه با الزامات و چالش‌های آن تبیین کرد.
در ادامه، آقای شریفی درباره مبانی نظری سلامت روان و تاب‌آوری مطالب مفصلی ارائه کرد. وی با اشاره به آیه ۹۷ سوره نحل، «مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَاةً طَیِّبَةً...» ایمان و عمل صالح را از پایه‌های اساسی سلامت روان و دستیابی به زندگی پاکیزه دانست. او همچنین عوامل زیستی، از جمله تغذیه مناسب، ورزش و سلامت جسمی، و عوامل روان‌شناختی، مانند شیوه تفکر، نگرش مثبت، حسن ظن، مدیریت هیجان‌ها و نحوه مواجهه با تجربه‌های تلخ و شیرین زندگی را در تأمین سلامت روان مؤثر برشمرد. به گفته وی، سلامت روان پدیده‌ای چندبُعدی است و برای تحقق آن باید به مجموعه‌ای از عوامل جسمی، روانی و اعتقادی توجه کرد.
آقای شریفی در ادامه، عوامل اجتماعی و معنوی را از دیگر مؤلفه‌های مهم سلامت روان و شکل‌گیری جامعه تاب‌آور دانست. وی با اشاره به آموزه‌های قرآن کریم، پرهیز از تجسس، تهمت و بدگمانی و تقویت حسن ظن را از جمله عواملی برشمرد که به بهبود روابط اجتماعی و ایجاد محیطی امن و سالم کمک می‌کنند. او همچنین با اشاره به بحران معنا و هویت در جهان امروز، بر نقش ایمان و حیات معنوی در تقویت سلامت روان تأکید کرد و افزود که آموزه‌های دینی، به‌ویژه مفاهیم صبر، بردباری، استقامت و پایداری، ظرفیت ارزشمندی برای افزایش تاب‌آوری فردی و اجتماعی فراهم می‌کنند. در همین زمینه، وی به آیه ۱۵۳ سوره بقره اشاره کرد: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اسْتَعِینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ»؛ آیه‌ای که بر اهمیت صبر و نماز در مواجهه با دشواری‌های زندگی تأکید دارد.
در بخش پایانی نشست، آقای صداقت درباره رابطه سلامت روان و تاب‌آوری و نقش آن‌ها در شکل‌گیری جامعه‌ای پویا و پایدار سخن گفت. وی سلامت روان و تاب‌آوری روانی را دو مؤلفه اساسی برای دستیابی به رفاه فردی و پایداری اجتماعی دانست و توضیح داد که افراد برخوردار از تاب‌آوری بیشتر، معمولاً در مواجهه با شرایط تنش‌زا توانایی بهتری برای مدیریت هیجان‌ها و اتخاذ تصمیم‌های منطقی دارند و کمتر تحت تأثیر اضطراب و فشارهای روانی قرار می‌گیرند. به گفته وی، تاب‌آوری با کاهش هیجان‌های منفی، افزایش رضایت از زندگی و بهبود کیفیت روابط اجتماعی، زمینه‌ساز زندگی سالم‌تر می‌شود. همچنین، سلامت روان شهروندان در افزایش توانایی جامعه برای مقابله با بحران‌های اقتصادی، بلایای طبیعی و چالش‌های اجتماعی نقش مهمی دارد؛ زیرا توسعه پایدار بدون نیروی انسانی سالم، پویا و توانمند امکان‌پذیر نیست. وی در پایان، بر اهمیت تقویت روابط مثبت خانوادگی، حمایت‌های اجتماعی و ایجاد شبکه‌های پشتیبان تأکید کرد و این عوامل را در افزایش احساس امنیت، تسهیل عبور از بحران‌ها و شکل‌گیری جامعه‌ای تاب‌آور و پایدار مؤثر دانست.
