❇️نشست بصیرتی «دعای عهد؛ پیمان‌نامه منتظَر و منتظِران» در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان
🌅نشست بصیرتی با عنوان «دعای عهد؛ پیمان‌نامه منتظَر و منتظِران» روز پنجشنبه تاریخ 1404/11/16 در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان با حضور اساتید و کارمندان نمایندگی و ارائه آقای سید آقاحسن حسینی برگزار گردید.
 در این نشست، فرازهای منتخب از دعای عهد مورد تبیین و تحلیل معرفتی قرار گرفت و آقای حسینی تأکید کرد که دعای عهد صرفاً یک ذکر زبانی نیست، بلکه اعلام یک تعهد دائمی، آگاهانه و مسئولیت‌محور نسبت به امام عصر(عج) است. بخش «اللّٰهُمَّ إِنِّي أُجَدِّدُ لَهُ… عَهْداً وَعَقْداً وَبَيْعَةً» نشان‌دهندهٔ تجدید مستمر پیمان ولایت و آمادگی قلبی و عملی منتظر در همهٔ روزهای زندگی است.
در ادامه، آقای حسینی به مفهوم «بیعت» در دعای عهد پرداخت و بیان داشت که بیعت با امام زمان(عج) تنها یک اعلام وفاداری تاریخی نیست، بلکه تعهدی زنده و جاری است که باید در رفتار، اخلاق، تصمیم‌ها و موضع‌گیری‌های اجتماعی منتظر متجلی شود. تعبیر «فِي عُنُقِي» بیانگر مسئولیت سنگین و گریزناپذیر این بیعت است؛ به این معنا که منتظر حقیقی خود را در برابر امام و اهداف الهی او پاسخ‌گو می‌داند و نمی‌تواند نسبت به انحراف، ظلم و بی‌عدالتی بی‌تفاوت بماند.
آقای حسینی همچنین به فراز «اللّٰهُمَّ اجْعَلْنِي مِنْ أَنْصارِهِ وَأَعْوانِهِ» اشاره کرد و آن را اوج آرمان منتظران دانست. به گفتهٔ ایشان، یاری امام عصر(عج) تنها در زمان ظهور خلاصه نمی‌شود، بلکه در عصر غیبت نیز با خودسازی، بصیرت دینی، دفاع از حق، آمادگی فکری و عملی، و سرعت در انجام وظایف الهی معنا پیدا می‌کند. منتظر واقعی کسی است که هم در میدان اندیشه و هم در عرصهٔ عمل، خود را سرباز حضرت بداند و برای تحقق عدالت جهانی آماده سازد.