info@miu.edu.af

0093202501645

برگزاری نشست علمی «روش‌های تربیت اعتقادی از منظر امام رضا(ع)» در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان

نشست علمی با عنوان «روش‌های تربیت اعتقادی از منظر امام رضا(ع)» روز یکشنبه تاریخ 1404/6/2 در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان با حضور اساتید و کارمندان نمایندگی برگزار گردید.

نشست علمی با عنوان «روش‌های تربیت اعتقادی از منظر امام رضا(ع)» روز یکشنبه تاریخ 1404/6/2 در نمایندگی جامعة المصطفی افغانستان با حضور اساتید و کارمندان نمایندگی برگزار گردید. 
در این نشست آقایان محمدصادق عادلی و علی شاه فایق به عنوان کارشناسان علمی و آقای دورانعلی محسنی به عنوان دبیر علمی حضور داشتند.
 برنامه با تلاوت آیاتی از قرآن کریم توسط آقای حسینی آغاز گردید و در ادامه آقای عادلی صحبت نمود، ایشان در آغاز سخنان خود به تعریف تربیت پرداخت و توضیح داد که واژه تربیت از ریشه «ربو» و «ربب» گرفته شده و معانی‌ای چون رشد دادن، تکامل تدریجی، پرورش و سوق به سوی کمال معنوی را در بر دارد. ایشان افزودند که تربیت نه تنها به رشد کمی بلکه به رشد کیفی نیز مربوط است و در رویکردهای فلسفی و دینی، تربیت به معنای بالفعل ساختن استعدادهای انسان برای رسیدن به کمالات تعریف شده است. در تربیت اسلامی، پرورش همه ابعاد شخصیت انسانی و سامان‌دهی رفتارها بر اساس مبانی اسلام مورد توجه قرار می‌گیرد.
وی در ادامه درباره «روش‌های تربیت اعتقادی از منظر امام رضا(ع)» توضیح داد و سه روش را برجسته ساخت. نخست، تکیه بر فطرت و یادآوری ایمان به خدا که در وجود هر انسانی نهفته است و امام رضا(ع) با غفلت‌زدایی آن را تقویت می‌کردند. دوم، عقل‌گرایی و استدلال منطقی برای اثبات باورها؛ چراکه اعتقاد به خداوند مبتنی بر محکم‌ترین دلایل عقلی است و امام رضا(ع) این حقیقت را در مناظرات علمی خود روشن ساخته‌اند. سوم، تأکید بر علم‌آموزی و نقش آن در تعمیق ایمان؛ زیرا هر چه معرفت بیشتر شود، اطاعت و بندگی خداوند کامل‌تر خواهد شد.
در ادامه، آقای فایق به شرایط زمانه امام رضا(ع) پرداخت و گفت که فضای فکری و اعتقادی آن دوران دو ویژگی اساسی داشت: نخست، نوعی لیبرالیسم اعتقادی همراه با آزادی عقلانی و تساهل مذهبی، و دوم، غلبه عقل‌گرایی در خراسان به دلیل جایگاه اجتماعی و سیاسی آن منطقه. وی افزود که در چنین فضایی مباحث اعتقادی از سطح ظاهری احادیث به سطح عقلانی‌تر ارتقا یافت و نقش امام رضا(ع) در تبیین جایگاه امامت به عنوان حلقه وصل بین خلق و خالق برجسته‌تر شد.
آقای فایق سپس به روش‌های تربیت اعتقادی امام رضا(ع) اشاره کرد و دو روش مهم را بیان نمود. نخست، «برجسته‌سازی» که امام با رفتارهای عملی، مانند نفی تجسیم خداوند در برابر اعتقادات انحرافی، به کار می‌بردند. دوم، «آموزش پنهان و غیرمستقیم» که از شیوه‌های حکیمانه امام در انتقال مفاهیم اعتقادی به مخاطبان بود. به گفته ایشان، این روش‌ها نشان می‌دهد که امام رضا(ع) برای تقویت باورهای دینی هم از منطق و عقلانیت و هم از شیوه‌های عملی و غیرمستقیم بهره می‌بردند.
این نشست علمی همزمان به صورت آنلاین برای کاربران فضای مجازی نیز پخش گردید.